zaterdag 16 december 2017

Schaapjes tellen

Net als vorig jaar rond deze tijd staan er weer schapen te grazen tussen de wijnstokken naast ons huis.
Geen idee hoeveel er staan, maar toch gauw een stuk of 200.
Alhoewel slapeloosheid mij totaal vreemd is, laat ik het tellen toch maar achterwege.

Maar wie er wel last van heeft moet deze foto maar printen en beginnen met schaapjes tellen.
Dan hoor ik wel hoeveel het er echt zijn.

vrijdag 15 december 2017

woensdag 13 december 2017

Warm

Het is al wekenlang koud en ook bijna elke nacht vriest het licht.
Dit Maartse (?) viooltje trekt zich er niks van aan en brengt een beetje kleur in deze winterse dagen.
Daar word ik nou warm van. 

dinsdag 12 december 2017

Zout

Het proces van de alcohol is achter te rug.
Nu verder met de verwerking van de olijven die ik een paar weken geleden heb gekregen.
Afgelopen weken zijn ze elke dag gespoeld en voorzien van schoon water.
Ze zijn nu al minder bitter en het vruchtvlees is een stuk zachter geworden.

Nu is het moment om ze op zout water te zetten.
Daardoor raken ze nog meer bitterheid kwijt en worden ze geconserveerd, zodat ze heel lang bewaard kunnen worden.

Een deel heb ik al na twee weken gedaan en een ander deel na ruim drie weken.
Dat heeft te maken met twee verschillende methodes die ik wil uitproberen.
De komende 12 dagen heb ik er even geen omkijken meer naar. Daarna nog een keer spoelen en opnieuw in vers zout water zetten en dan mogen ze in de potten.
Ben nu al nieuwsgierig naar het resultaat.


maandag 11 december 2017

Eigen alcohol

Geen fijne ochtend om vroeg op pad te zijn. Het is kwart over zeven en het regent. Als ik bij de ambulante distilleerderij aankom, is de stoker verrast mij te zien.
Had ie niet gedacht, met dit weer. Hij heeft de ketels al flink opgestookt en ons pruimensap zit al in de ketel.

De alcoholstoker is een professional, welbespraakt en stookt al tientallen jaren het overtollige fruit voor iedereen uit de omgeving. Dus geen morsig mannetje dat een illegaal handeltje drijft. Hij heeft het ambacht van zijn vader geleerd en nu stookt hij samen met zijn dochter.

Hij heeft zelfs zoveel ervaring, dat hij de wereld over reist om te stoken. Binnenkort reist hij weer af naar Vietnam. Officieel, dus niks illegaals. Daar stookt ie mango's en papaya's en meer exotisch fruit. Hier blijft het bij pruimen, peren, perziken, kersen en soms appels.

Na een uurtje sijpelen de eerste druppels uit het kraantje en de alcoholmeter wijst 70% aan. Dat is behoorlijk fors, maar de eerste liter wordt verwijderd.  Die bevat teveel methanol en is dus gevaarlijk om te drinken. "Die kun je gebruiken om de ramen mee te lappen": zegt zijn dochter, doet zij ook. 

Daarna zakt het percentage naar 40%. Tijdens het distilleerproces schommelt het percentage. Een deel wordt afgetapt om het later weer met de rest te mengen, zodat het uiteindelijke percentage op 50% uitkomt.
De stoker proeft en feliciteert me met mijn eerste eau de vie, want hij vindt 'm erg goed. De smaak is  inderdaad geurig en zacht.

Van onze ±120 liter pruimensap blijft uiteindelijk 15 liter alcohol over.
Na afloop wordt er afgerekend. Een deel voor hem en een deel accijns, want de staat moet er ook nog wat aan verdienen.
Al met al is het stukken goedkoper dan in de winkel. En het is vooral heel leuk om het een keer mee te maken. Alcohol stoken van ons eigen fruit.
We kunnen de komende jaren weer vooruit.

zondag 10 december 2017

Stoken

Eindelijk is het dan zover. Na ruim vier maanden is de ton met pruimen met toevoeging van suiker compleet omgezet in vloeistof. De geur is lekker en licht alcoholisch.
De man die deze vloeistof tot alcohol gaat stoken is in de buurt, met zijn mobiele alambic, de stookketel.
Buurman C. geeft me zijn telefoonnummer en ik maak een afspraak om de ton te brengen.

Het valt nog niet mee om die in de auto te krijgen, want er zit ± 120 liter in, dus dat weegt nog al wat.
Gelukkig is klusser C. in de buurt om Arie daarbij te helpen. Ook moeten we blokken hout meenemen en lege vaatjes voor de uiteindelijke alcohol.

Voorzichtig rijden we naar de afgesproken plaats, die we ook niet een-twee-drie kunnen vinden.
Uiteindelijk vinden we de locatie in de middle of nowhere - notabene op een parkeerplaats bij een kerkje. Onder het oog van de Heer wordt hier een paar dagen lang alcohol gestookt. Daar rust dus wel een zegen op, zullen we maar zeggen.

We zijn niet de enigen, er zijn meer mensen met volle tonnen vocht van pruimen of peren. De stookketels draaien op volle toeren en uit een kraantje sijpelt een eau-de-vie van peer. We krijgen meteen een glaasje om te proeven. Die smaakt prima, zeker bij het frisse weer.

Onze ton wordt pas de volgende ochtend gestookt en ik word om 07.30 uur verwacht om het proces mee te maken. Niet verplicht, maar daar wil ik wel getuige van zijn.
De wekker dus maar zetten.

zaterdag 9 december 2017

Overwinteraar

Tevreden overwinteraar. Zo kan ik deze Lobelia toch wel typeren.
Toen ik 'm een paar weken geleden naar binnen haalde was ie op sterven na dood.
Nu zit ie vol met knoppen en staat mooi in de bloei.
Dus heeft ie nu een ereplaatsje op mijn werkbank.