woensdag 16 augustus 2017

Tegenvallers

Meestal lezen jullie al mijn halleluja verhalen over de tuin, de inmaak en andere activiteiten die ik hier onderneem.
Hoog tijd om het ook eens over de tegenvallers te hebben.

In januari heb ik een hele rauwe ham in het zout gelegd met de bedoeling dat we na 7 à 8 maanden een heerlijke gedroogde ham zouden hebben. Nou, dat is compleet mislukt. Op het moment dat de meloenen op de markt verschenen hebben we 'm van de zolder gehaald en ik zag eigenlijk meteen al dat ie er niet goed uitzag. Hij was zacht en stonk. Wat er mis is gegaan weten we niet, maar hij is weggekieperd.

De kas is een heerlijke plek geworden waar ik vaak te vinden ben om te zaaien of te verspenen. Ook staan er tomatenplanten, een meloen, twee paprika's, twee pepers en twee aubergines.
Vanaf het begin hebben er bladluizen op de pepers, paprika's en aubergines gezeten. Wat ik ook deed, ze gingen niet weg en ze zijn er nog steeds. Ik heb het opgegeven en laat het maar zo.
Af en toe zet ik er een flinke waterstraal op als ik het niet meer kan aanzien, maar na een paar dagen zijn ze er weer. Kortom daar baal ik behoorlijk van.

Dan de tomaten in de kas.  Ze zien er schitterend uit, maar vergeleken met de tomaten die buiten staan vind ik dat ze eigenlijk niet veel smaak hebben. In ieder geval veel minder dan de buitentomaten. Volgend jaar dus geen tomaten meer in de kas.
Meloen, zelfde verhaal. Prachtig, maar weinig smaak.

Maar de komkommers zijn wel heel erg lekker. Althans ik moet 'waren' zeggen, want die heerlijke komkommerplant heb ik eigenhandig om zeep geholpen door 'm bijna bij de grond per ongeluk af te knippen.

En dan het laatste debacle. Van JP heb ik schitterende jonge aardbeienplantjes gekregen om een nieuw aardbeienbed aan te leggen. Thuis gekomen heb ik ze in zinken bakken met water gezet.
Maar na een paar dagen zagen ze er heel zielig uit. Het water is gitzwart en de worteltjes van de jonge plantjes ook. Het zink blijkt een desastreus effect op die jonge plantjes te hebben.
Ze staan nu in een plastic bak en hopelijk kan ik ze nog redden.
Anders mag ik in september nog een paar nieuwe komen halen, heeft JP beloofd. Daar ben ik hem dankbaar voor.

Enfin, zo gaat er ook weleens wat mis en dat mag ook weleens gezegd worden.
Maar niet getreurd, van fouten kun je leren en elk jaar zullen er andere tegenvallers zijn.
C'est la vie.

zondag 13 augustus 2017

Gestreept

Met het nieuwe raam staken de oude gordijntjes in de buitenkeuken wel erg sleets af. Ze waren ooit zandkleurig, maar na 12 jaar volkomen verbleekt. 
Hoog tijd voor nieuwe. 
Er is hier in de buurt vrij weinig keus als het om stoffen gaat en dus heb ik niet kunnen vinden wat ik echt zoek.
Maar deze strepen zijn een goed alternatief en heel erg vrolijk. 

donderdag 10 augustus 2017

Vooruit denken

Tuinieren is ook vooruit denken en het is nu precies de goeie tijd om het aardbeienbed voor volgend jaar aan te leggen.

Ik word daarbij enorm geholpen door het weer, want net zoals in de rest van Europa is het hier ook behoorlijk koel met af en toe een bui. 
Perfecte omstandigheden om de spade in de grond te zetten.
Door de regen is ie goed te bewerken en kan ik met gemak en laag mest aanbrengen, want aardbeien zijn gulzig en houden van een flinke dosis voeding.
Kortom je moet het ijzer smeden als het heet is.

Van dorpsgenoot JP heb ik een flinke hoeveelheid mooie aardbeienplantjes gekregen, die nog even een paar weken in een bak met water blijven staan.
Waarschijnlijk zijn het er voldoende om het nieuwe bed aan te leggen. Zijn aardbeien zijn van een  superzoete soort die hij op zijn beurt weer ooit van een andere Nederlandse vrouw heeft gekregen.

Eind van de maand ga ik ze planten, want dan gaat de maan weer stijgen en hebben de plantjes voldoende wortels ontwikkeld.
Ik droom al van een enorme oogst, net als elk jaar bij JP.

woensdag 9 augustus 2017

Zoetsappig

Dit is 'm dan.
Onze eerste meloen van eigen kweek. Of eigenlijk de tweede, want de echte eerste had ik veel te vroeg geoogst en was niet te eten.
Maar deze is top. Zoet en sappig er hangen in de kas nog drie van zulke op ons te wachten.
Jammie.

dinsdag 8 augustus 2017

Afkoeling

Het is warm en droog en een flinke bui zou erg welkom zijn. Het gras begint ook langzaam geel te worden. Gelukkig is het hier niet zo heet als aan de andere kant van Frankrijk.

De moestuin staat er nog goed bij, daarvoor moet ik wel elke ochtend en avond een uur lopen met gieters. Je moet wel wat over hebben voor je hobby, nietwaar?
Vorig jaar liet ik de sproeier nog lopen, maar dat is me niet goed bevallen.
Bij de fruitgroenten liggen wel druppelslangen, dat scheelt een hoop tijd, toch moet daar ook af en toe nog een extra gieter water bij.
Meteo voorspelt een paar natte dagen en ja hoor, vannacht is er 12 mm gevallen.
Eindelijk weer eens een vrije ochtend.

donderdag 3 augustus 2017

Inhaalactie

Alle logees zijn weer vertrokken en het leven neemt hier weer zijn normale gangetje.
Omdat ik tijdens de bezoeken alleen maar heb geoogst uit de moestuin, is er wel wat achterstallig werk. Het onkruid heeft me niet ontzien, dus dat is als eerste aan de beurt.


Daarna moeten de tomaten eraf, het is al de derde ronde en de opbrengst is gigantisch. 
Ik weet niet precies hoeveel kilo ik al geplukt heb, maar we gaan richting de 70 kilo en er zit nog flink wat aan te komen.
Een groot deel is al verwerkt tot coulis en zongedroogde tomaten, maar ook buren en vrienden krijgen een deel van de opbrengst.

Elke ochtend en avond is het pruimen rapen geblazen, die vervolgens in de inmiddels aangeschafte ton gekieperd worden. Hij komt zeker vol en dat is dan 120 kilo. Er moet ook suiker bij voor de gisting en zo te ruiken gaat dat prima.
Volgens de buurman kan daar zeker 20 tot 30 liter eau de vie van gestookt worden. Hij houdt me op de hoogte wanneer dat kan.

En Arie haalt de grasmachine nog maar eens een keer uit de schuur zodat het gazon er ook weer een beetje toonbaar uitziet. 
Na een paar dagen zijn we weer bij en dat is maar goed ook, want er komt een nieuwe hittegolf aan.

donderdag 27 juli 2017

Boottochtje

De blog schiet er op dit moment een beetje bij in, want logees uit Nederland wisselen elkaar af.
Het is tenslotte zomer en ze zijn allemaal op doorreis van of naar hun vakantieadres.
We spelen dus op dit moment chambre d'hotes. Na elk bezoek kamer en badkamer schoonmaken, lakens en handdoeken aan de lijn. Extra boodschappen halen en bedenken wat er op tafel moet komen.

Druk, maar ook heel gezellig om familie en vrienden weer te zien en bij te kletsen.
Met J. en M. hebben we een heel bijzonder uitstapje gemaakt. Zij hebben namelijk hun boot meegenomen en willen graag een tocht maken over de Lot.
De Lot is maar gedeeltelijk bevaarbaar en het valt nog niet mee om een plek te vinden waar de boot het water in kan, maar die is uiteindelijk toch gevonden.

Nooit gedacht dat we de beroemde brug van Cahors - de Pont Valantré - ooit nog vanaf het water zouden bewonderen.

Het is een heerlijke dag op het water geworden.